Klassieke Gin Fizz in een highballglas met ijsblokjes en een citroenschijfjeBoston shaker
De revolutie van sodawater in Amerikaanse bars
Tijdens de tweede helft van de negentiende eeuw veranderde de opkomst van betrouwbaar sodawater de Amerikaanse drinkcultuur ingrijpend. Bartenders ontdekten dat een klassieke sourformule door koolzuurhoudend water veranderde in een buitengewoon doordrinkbare dorstlesser.
Jerry Thomas legde het recept voor de Gin Fizz officieel vast in zijn herziene handboek uit 1876. Waar een Tom Collins vaak zoetere Old Tom gin gebruikt en traditioneel met meer volume wordt geserveerd, kenmerkt de klassieke Gin Fizz zich door een kortere, strakkere opbouw met droge gin.
Een tijdloos fundament voor talloze variaties
De drank werd tussen 1900 en 1940 zo populair dat bars speciale teams inzetten om fizzes aan de lopende band te shaken. De combinatie van botanische distillaten, vers citrussap en sprankelend mineraalwater bewees dat eenvoud en perfecte verhoudingen de langste adem hebben in de cocktailwereld.
