Jigger
Henry C. Ramos in New Orleans
De Ramos Gin Fizz werd in 1888 gemaakt door Henry Charles Ramos in de Imperial Cabinet Saloon in New Orleans. De drank stond eerst bekend als de New Orleans Fizz. Ramos verhuisde later naar het Stag Saloon, waar de cocktail uitgroeide tot een lokale attractie.
De formule bouwde voort op de bestaande fizzcategorie van spirit, citrus, suiker en koolzuur. Room en eiwit maakten deze versie opvallend zacht. Sinaasappelbloesemwater gaf een karakteristiek floraal aroma dat de gin en citrus met elkaar verbond.
De beroemde shaketijd
Rond de cocktail ontstonden verhalen over extreem lang shaken. Tijdens drukke perioden zouden rijen medewerkers shakers aan elkaar hebben doorgegeven. Sommige bronnen noemen twaalf minuten per drank. Zulke exacte tijden zijn waarschijnlijk onderdeel van de legende en commerciële reputatie.
Lang schudden heeft wel een duidelijke functie. Eiwit vangt lucht, room geeft vet en citrus verdikt de structuur. Een dry shake zonder ijs begint de emulsie. Een tweede shake met ijs koelt en verdunt. Moderne techniek kan daardoor in minder tijd een stabiele textuur leveren.
Mardi Gras en grote vraag
Tijdens Mardi Gras was de vraag zo groot dat Ramos extra personeel zou hebben ingehuurd. De arbeidsintensieve bereiding maakte de cocktail tegelijk beroemd en lastig. Na het einde van de Amerikaanse drooglegging bracht het Roosevelt Hotel de drank opnieuw onder de aandacht.
De naam Ramos Gin Fizz werd uiteindelijk belangrijker dan New Orleans Fizz. Hij bleef verbonden met de stad en met een vorm van gastvrijheid waarin technische inspanning onderdeel van de ervaring was.
Schuim zonder haast
De hoge witte kraag ontstaat door luchtinslag en een beheerste toevoeging van sodawater. Het glas hoort koel te zijn en wordt zonder serveerijs gebruikt. Te veel soda breekt de structuur, terwijl te weinig de fizz zwaar maakt. Eiwit en room moeten vers en zorgvuldig behandeld worden.
Sinaasappelbloesemwater is historisch kenmerkend, maar zeer krachtig. Enkele druppels zijn voldoende wanneer het beschikbaar is. Zonder dat ingrediënt blijft de combinatie technisch een romige gin fizz, maar mist zij een deel van het klassieke parfum.
De Ramos Gin Fizz is daardoor meer dan een spectaculair schuimbeeld. Het is een studie in emulsie, temperatuur en geduld. De blijvende reputatie rust op een gedocumenteerde maker, een sterke band met New Orleans en een techniek die nog steeds aandacht vraagt.
