De New Yorkse restaurantrevolutie
Eind jaren tachtig opende restaurateur Keith McNally spraakmakende zaken in New York City, waaronder Tribeca Grill en Lucky Strike. In een tijd waarin de klassieke gin martini naar de achtergrond was verdwenen, zochten bartenders naar kleurrijke, toegankelijke drankjes die in het iconische v-vormige martiniglas konden worden geserveerd.
In 1989 creëerden barmannen in McNally's restaurant Balthazar een cocktail met wodka, ananassap en de pas in de Verenigde Staten geïntroduceerde likeur Chambord Royale de France. Omdat deze likeur in de Franse Loire-vallei werd vervaardigd volgens een historisch recept uit de zeventiende eeuw, kreeg de cocktail de naam French Martini.
Wereldwijde omhelzing
In de jaren negentig adopteerde de Londense bartender Dick Bradsell de drank in Soho, waarna de French Martini de oversteek maakte naar toonaangevende bars in Europa en Australië. De International Bartenders Association erkende de cocktail later officieel als Contemporary Classic.
French Martini in een martiniglas met een zachte schuimlaag en een verse framboos





