Klassieke Sazerac in een rocksglas zonder ijs met een citroentwistMengglas
De apotheek van Antoine Peychaud
Rond 1838 serveerde de Creoolse apotheker Antoine Amédée Peychaud in zijn apotheek aan de Royal Street in New Orleans een medicinaal drankje. Hij mengde zijn eigen geheime kruidenbitters met Franse cognac van het merk Sazerac de Forge et Fils. Dit drankje werd traditioneel geserveerd in een eierdopje (coquetier), wat volgens een populaire etymologische legende aan de wieg zou staan van het woord cocktail.
In de decennia daarna vestigde de Sazerac Coffee House zich als het epicentrum van deze drank. Toen aan het einde van de negentiende eeuw de druifluis (phylloxera) de Franse wijngaarden verwoestte en cognac schaars en onbetaalbaar werd, schakelden de barmannen over op robuuste Amerikaanse rogge-whiskey (rye).
De toevoeging van absint en wettelijke erkenning
Barman Leon Lamothe voegde rond 1870 de befaamde absintspoeling toe, waarmee de definitieve trilogie van rogge, Peychaud's en absint werd gevestigd. Zelfs toen absint in 1912 in de Verenigde Staten werd verboden, bleef de gewoonte bestaan door het gebruik van lokale anijsdranken zoals Herbsaint.
In 2008 nam het parlement van Louisiana een wet aan die de Sazerac officieel uitriep tot de officiële cocktail van de stad New Orleans. Het blijft een levend monument van de Creoolse barcultuur.
